Mijn moeder is mijn beproeving

Lieve dames,
Ik vind dit wel een lastige. Ik kom de laatste tijd veel van dit soort verhalen/vragen tegen en dit nadat ik zelf contact heb verbroken met mijn moeder. Ik zit ermee omdat ik mijn moeder eigenlijk
hoog hoor te houden. Om een lang verhaal kort te maken, dit gaat vanaf mijn kindertijd al zo. Voor mij was het trauma na trauma waar ik zelfs e.e.a. (Lichamelijk en geestelijk) aan over heb gehouden
omdat mijn moeder haar verantwoordelijkheid als moeder niet nam/kon nemen. Zo heb ik bijvoorbeeld mijzelf(als oudste en enig meisje) en mijn 5 jongere broertjes opgevoed. Voor mij kwam er helaas toen
ik 9 was misbruik door de ex man van mijn moeder bij kijken. Zij heeft mij op harde wijze toegesproken. En hem heeft ze vergeven. Ze zijn nu wel al een jaar gescheiden maar toch blijft ze plakken aan
die man. Ik heb tot mijn 17e met veel ruzie, pijn en moeite thuis gewoond. Ik ben inmiddels 27 en zelf moeder van een zoon en ik bescherm hem met mijn leven. Wat ik mee heb moeten maken heeft me
gemaakt tot wie ik nu ben. Iemand die voor zichzelf opkomt waar nodig omdat niemand anders het doet. Maar ook iemand die zich na onbehoorlijk gedrag van een ander zich zonder tekst en uitleg
terugtrekt. Er zijn namelijk mensen die donders goed weten wanneer ze te ver gaan. In mijn optiek verdien je dan niks meer van mij. Geen tekst, geen uitleg. Letterlijk zero tolerance. Ik ben
inmiddels bijna 3 jaar bekeerd tot de islam en heb daar steeds ruzie over met mijn moeder(christen). Zij heeft mij nooit geaccepteerd zoals ik ben. Ik moet zijn zoals zij wil dat ik ben. En dat is
een christen en iemand die doet wat zij wenst. Soms gaat het goed, maar dit houdt ze niet lang vol. De situaties met haar heeft mij bijvoorbeeld een voorgenomen huwelijk gekost en als het aan mijn
moeder ligt zal het mij nog veel meer gaan kosten. Het geruzie om geloof en dat zij huwelijks kandidaten zal blijven verjagen en het uitschelden of eigenlijk vervloeken van mij(waar mijn 8 jarige
zoon bij stond) was voor mij de druppel. Dit gebeurde tijdens een bezoek aan mijn moeder en ik ben in tranen vertrokken. Moge Allah mij vergeven voor wat ik nu ga zeggen maar deze vrouw is niets meer
dan een vloek geweest in mijn leven. Ik tolereerde haar nog vanwege mijn zoon en probeerde het geruzie te verbergen en de familiebanden goed te houden. Maar die laatste keer brak ik en heb ik na
jaren van misbruik en ruzie het contact verbroken. Er wordt nergens verantwoordelijkheid voor genomen. Altijd de kop in het zand steken en mij de schuld geven van de dingen die mij zijn overkomen. En
ik was nog maar een kind.
Dan kan je zo positief zijn als je wil en dit is wat ik ondanks alles ook altijd ben geweest. Maar ik ben gaan beseffen dat deze vrouw en deze negatieve situaties mij ziek maken. Dat is iets wat ik
niet kan accepteren. Van wie dan ook. Wat zouden jullie doen?

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Laila (donderdag, 27 februari 2020)

    Allereerst heel veel sterkte moed kracht en sabr gewenst.
    Ik zou contact zoeken met iemand die veel weet over de islam, die gene dit verhaal (deels) voorleggen en vragen wat het advies is mbt het verbreken van het contact met je moeder. als ik heel eerlijk ben zou ik het echt begrijpen, hoe moeilijk het ook is, al het contact met je moeder te willen verbreken..

  • #2

    Sister fi deen (donderdag, 27 februari 2020 15:11)

    Lieve zuster, het doet mij pijn als ik zulke verhalen lees. Ik kan mij het gewoon niet voorstellen wat jij allemaal hebt meegemaakt. 1 ding weet ik wel, en dat is dat je echt sterke vrouw bent Allahoema Barak. Vele moge voorbeeld van jou nemen, want ondanks alles stel je ons toch de vraag hoe je om moet gaan in deze situatie. Vele hadden de contact allang al verbroken, maar jij geeft niet op. Moge Allah jou nog meer sabr schenken, en jouw situatie vergemakkelijken, Allahoema Amien!